Sumanta Bansi was een jonge studente in Nederland die in 2018 verdween en later het middelpunt werd van een ernstige strafzaak die jarenlang veel aandacht kreeg. Sumanta woonde eerst kort bij haar tante in Amsterdam, maar vond daarna onderdak bij het echtpaar Manodj en Warsha in Hoorn. Daar kreeg ze een kamer in hun woning, waar ook hun kind en opa Dwarka verbleven.
In februari 2018 verloor haar moeder plots het contact met haar. Volgens verklaringen van het gezin waar zij verbleef, zou Sumanta op vakantie zijn gegaan en daarna zijn verhuisd naar Rotterdam. Die verklaringen konden later niet worden bevestigd.
De situatie werd zorgwekkender toen bleek dat Sumanta zwanger was. Volgens haar moeder was dit niet haar eerste zwangerschap; eerder zou zij onder druk van het gezin een abortus hebben ondergaan. Bij haar tweede zwangerschap zou ze hebben aangegeven dat ze geen abortus wilde, waarna ze kort daarna verdween.
Pas in november 2018 werd officieel melding gedaan van haar vermissing, nadat een Hindoestaanse priester in Rotterdam de politie inschakelde.
Onderzoek en afgeluisterde gesprekken
Het politieonderzoek groeide uit tot een complexe zaak. In het onderzoek kwamen afgeluisterde gesprekken naar voren tussen betrokkenen, waaronder Manodj B. en familieleden.
In die gesprekken werd gesproken over de verdwijning, de politie en de media-aandacht van Opsporing Verzocht. Daarbij werden onder meer belastende uitspraken vastgelegd, zoals:
- “We komen in Opsporing Verzocht. Ai-ai-ai.”
- “Ik heb d’r gewoon vermoord.”
- “Die zijn niet dom hoor, die weten wel wat er is gebeurd, maar het probleem is: ze weten niet waar.”
Ook werd gesproken over het wegmaken van mogelijk bewijsmateriaal en over de staat van een lichaam na langere tijd.Daarnaast werd in een van de verklaringen of gesprekken een directe beschrijving gegeven van de fatale gebeurtenis:
“Ben met dat ding dwars door haar hart gegaan, dood, klaar.”
Naast deze gesprekken onderzocht de politie ook bewegingen rond de verdwijning. Zo werd vastgesteld dat in de nacht van 17 op 18 februari met de auto van Manodj B. werd getankt. De dag erna werd die auto gezien in de omgeving van Den Oever, bij het Robbenoordbos, waar later meerdere zoekacties plaatsvonden naar het lichaam van Sumanta. De combinatie van afgeluisterde gesprekken, bewegingsgegevens en ander onderzoek vormde de kern van het bewijs in de strafzaak. In juli 2022 veroordeelde de rechtbank Manodj B. tot 15 jaar gevangenisstraf voor doodslag op Sumanta Bansi. Hij ontkende betrokkenheid, maar de rechtbank oordeelde anders op basis van het beschikbare bewijs.
Later werd ook duidelijk dat de moeder van Sumanta, die jarenlang had gevochten voor duidelijkheid over haar dochter, enige tijd na de strafzaak is overleden. Haar overlijden wordt vaak gezien in de context van de zware emotionele belasting die de vermissing en rechtszaak met zich meebrachten.
Wat begon als een vermissingszaak eindigde in een strafrechtelijke veroordeling en een diep tragische familiegeschiedenis. De zaak rond Sumanta Bansi blijft in Nederland bekend vanwege de lange periode van onzekerheid, de belastende onderzoeksresultaten en de ingrijpende menselijke gevolgen die tot ver na de rechtszaak voelbaar bleven.
