Terwijl minister van Buitenlandse Zaken Van Weel de komende dagen India bezoekt, groeit bij Nadia de hoop dat zij haar dochter Insiya eindelijk weer in haar armen kan sluiten. Negen jaar na de ontvoering voelt de hereniging dichterbij dan ooit. “In mijn gedachten sta ik er al. Op Schiphol. Ik zie haar aankomen,”
Insiya werd in 2016 op tweejarige leeftijd ontvoerd en door haar vader naar India gesmokkeld. Sindsdien leeft het meisje daar zonder geldige documenten of verblijfsstatus.
‘Dit voelt als hét moment’
Minister Van Weel spreekt tijdens zijn werkbezoek met zijn Indiase ambtgenoot Subrahmanyam Jaishankar. Het is het eerste officiële bezoek sinds de uitspraak van de Hoge Raad in de ontvoeringszaak. Voor Nadia is dat een cruciaal moment.
“Ik heb een heel sterk gevoel dat dit hét moment is,” zegt ze. “Met de uitspraak van de Hoge Raad ligt alles vast: het gaat om ontvoering en Insiya moet terug naar Nederland, naar haar moeder. Dat is precies wat de minister nodig heeft om haar thuis te brengen.”
Ontvoering en rechtszaak
Op 29 september 2016 werd Insiya onder geweld ontvoerd uit het huis van haar oma in Amsterdam. Haar vader, Shehzad H., bracht haar illegaal naar India. In juli 2019 werd hij veroordeeld tot negen jaar gevangenisstraf voor de ontvoering; in hoger beroep werd dat 8,5 jaar.
H. ging in cassatie, omdat hij vond dat zijn proces oneerlijk was verlopen. Begin november oordeelde de Hoge Raad echter dat er geen sprake was van schending van zijn procesrechten. Daarmee kwam een definitief einde aan de juridische strijd.
“Er kan nu niets meer aan veranderd worden,” zegt Nadia. “Het gesprek gaat niet langer over óf Insiya terugkomt, maar over hóé. Er is genoeg gebeurd om tot een oplossing te komen. Minister Van Weel is goed op de hoogte van de zaak.”
‘Negen jaar is onverteerbaar’
Eerder vertelde Nadia al dat de uitspraak van de Hoge Raad haar sterker maakt in gesprekken met betrokken instanties. “Het is onverteerbaar en onbegrijpelijk dat dit al negen jaar duurt,” zegt ze. “Voor een kind is dat veel te lang. Hier móét een einde aan komen.”
Via sociale media roept ze haar volgers op om aandacht te blijven vragen voor Insiya’s situatie. “Om haar op de kaart te houden.”
‘Er is geen ‘maar’ meer’
De komende dagen kijkt Nadia met vertrouwen vooruit. “Het voelt anders dan alle andere keren. In mijn hoofd hoor ik maar één ding: Insiya komt terug. Ze gaan dit regelen.”
Ze sluit af: “Ik wacht op het moment dat ik mijn kind weer kan omhelzen. In mijn gedachten sta ik al op Schiphol. Ik zie haar aankomen. Dit keer voelt het anders. Er is geen ‘maar’ meer.”
