Ryan Giasi wil jongeren de hulp geven die hij in zijn jongere jaren miste.

Ryan Giasi (23) is een jongen die je heel stevig tegen je aan wilt drukken om alle liefde en veiligheid in hem te persen die hij in zijn jeugd gemist heeft.

 

‘Toen ik zes weken oud was, hield ik van de ene op de andere dag op met eten’, vertelt Giasi als ik hem spreek in de Starbucks van het Haagse treinstation Hollands Spoor. ‘Als ik niet aan de sondevoeding in het ziekenhuis was gelegd, had ik mijzelf waarschijnlijk doodgehongerd.’

Volgens Giasi hield hij op met eten vanwege het geweld dat er thuis heerste. ‘Ik heb denk ik zelfs in de buik van mijn moeder gemerkt hoe los de handen van mijn vader zaten.’

Je probeert je voor te stellen hoe groot de wanhoop van een baby moet zijn om zichzelf de wereld uit te hongeren – maar je komt er niet bij met je verstand, je wilt er niet bij.

Vier jaar geleden sprak ik Giasi voor het eerst. Het was rondom de tragische geschiedenis van Rishi Chandrikasing, de Haagse jongen die eind 2012 op Hollands Spoor door een politiekogel om het leven was gekomen. Giasi – een jeugdvriend van Chandrikasing – stond veel media te woord. Een dag voor de schietpartij hadden ze nog met elkaar gehangen.

Moeilijk te peilen jongen, vond ik Giasi toen. Harde blik in zijn ogen. Op mijn vragen reageerde hij kortaf. Hij had dat sinistere, dat doodse, dat jongens kunnen hebben die meer meegemaakt hebben dan goed voor ze is op die leeftijd.

Nu biedt hij zijn excuses aan voor zijn stugge gedrag van destijds. ‘Ik stond voor de ene na de andere cameraploeg. Steeds hetzelfde verhaal vertellen. Ik werd er gek van. Maar het moest. In dit land zijn we zo harteloos, mensen komen niet voor elkaar op.’

Twee weken geleden zocht Giasi opeens contact met mij op. Hij wilde zijn verhaal kwijt over zijn verblijf in de inmiddels opgedoekte jeugdinstelling Glen Mills, waar ze moeilijke jongens met militaristische hand in het gareel probeerden te krijgen.

‘Dachten ze dat we Amerikaanse gangsters zijn ofzo?’ zegt Giasi. ‘We waren kinderen. Maar we werden er mishandeld. Hoe dachten ze ons daarmee te helpen?’

De biografie van Giasi is overvol aan ijzingwekkende verhalen. Het ontbreekt mij aan de ruimte om alles aan bod te laten komen. Er is het onvoorstelbare geweld thuis. Er is de uithuisplaatsing op zijn twaalfde. Er is de gang langs de jeugdinstellingen. Er is de agressie, het dealen, de zelfmoordgedachtes

‘Ik heb als veertienjarige tussen daklozen en junkies geslapen bij het Leger des Heils. Ik heb mijn havodiploma niet kunnen halen omdat niemand binnen de jeugdinstellingen bevoegd was mij les te geven.’

Het ontbreekt mij ook aan de ruimte om te vertellen hoe Giasi al deze ellende heeft kunnen overleven en nu bezig is overeind te krabbelen – in september wil hij beginnen aan een opleiding om jongeren de hulp te kunnen geven die hij vroeger mistte.

Hij raakt me echt ontzettend, deze grappige, charmante en reteslimme jongen, die op miraculeuze wijze een manier heeft gevonden om met veel vergevingsgezindheid op zijn rottige jeugd terug te kunnen kijken. Zelfs over zijn vader spreekt hij wijs.

‘We spreken elkaar weer. Ik zou graag de diepte met hem in willen, vragen waarom hij al dat geweld heeft gebruikt. Maar dat is moeilijk voor hem. Het is wat het is. Meer dan dit kan ik niet van hem vragen. Hij blijft hoe dan ook mijn vader.’

 

Tot slot vraag ik Giasi of Rishi Chandrikasing – die ook in jeugdinstellingen verbleef – ook de weg terug naar een rustig bestaan had gevonden als hij niet was doodgeschoten.

‘Dat weet ik wel zeker. De laatste keer dat ik Rishi sprak, vertelde hij dat hij zijn moeder trots wilde maken. Ik gaf hem toen tips. Hoe hij aan een eigen kamer kon komen, hoe hij slechte invloeden moest vermijden om niet steeds in de problemen te komen.’

In gedachten zie ik een kleine stoet jongens voorbijtrekken die kapot gingen aan de ellende in hun leven. Ik bedank Giasi voor zijn verhaal. Het is goed om te horen dat die ellende soms overwonnen kan worden.

Bron: Volkskrant, Hassan Bahara 

 

Spread the love
  • 38
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
    38
    Shares

Related posts

Leave a Comment